Seks osób niepełnosprawnych
W Polsce współżycie seksualne osób niepełnosprawnych stanowi temat tabu. Tymczasem są to ludzie pełnowartościowi emocjonalnie, mający potrzeby erotyczne i pełne prawo do ułożenia sobie życia osobistego, spełnionego także od strony seksualnej.
„Wstydliwa” prawda?
Panujący stereotyp aseksualności osób niepełnosprawnych wciąż jest dość mocno osadzony w mentalności polskiego społeczeństwa, choć najnowsze badania, przeprowadzone przez seksuologa, prof. Zbigniewa Izdebskiego, wykazały jednoznacznie, że osoby z upośledzeniami fizycznymi nie są pozbawione potrzeb seksualnych. Co więcej, niepełnosprawni mogą mieć te potrzeby nawet bardziej rozbudowane od osób zdrowych z uwagi na trudność lub niemożność ich spełnienia, a w związku z tym nagromadzenie się emocji. Prof. Izdebski wskazuje, że wiele osób niepełnosprawnych zaspokaja swoje potrzeby seksualne w agencjach towarzyskich, a 20 proc. klientów prostytutek są to osoby z upośledzeniami fizycznymi.
Osoby z niepełnosprawnością fizyczną stanowią około 14 proc. mieszkańców Polski. W liczbach jest to około 5,5 mln osób, z których ogromna większość, mimo że może prowadzić normalne życie płciowe, to osoby samotne. Jednocześnie w Szwajcarii istnieją agencje towarzyskie dla niepełnosprawnych, finansowane z budżetu samorządu w wysokości około 100 euro za klienta. Z kolei w Holandii powołano państwową instytucję, której pracownicami są prostytutki, otrzymujące wynagrodzenie. Klienci nie ponoszą odpłatności za usługi seksualne.
Niewydolność ruchowa a seks
Panuje powszechne przekonanie, że osoby, poruszające się na wózkach inwalidzkich, nie są zdolne do uprawiania seksu. Dotyczyć ma to zwłaszcza mężczyzn po urazach rdzenia kręgowego, powodujących trudności z erekcją lub niemożność jej uzyskania, jak również chorych na stwardnienie rozsiane lub porażenie mózgowe. Niepełnosprawność ruchowa, wynikająca z tych przyczyn, wcale nie musi być przeszkodą we współżyciu seksualnym. Obecnie dostępne są w aptekach środki, którymi można skutecznie zaradzić niepożądanym objawom. Osoby niepełnosprawne ruchowo mogą prowadzić życie seksualne i przeżywać orgazmy, podobnie jak osoby zdrowe. Według badań prof. Izdebskiego, 25 proc. niepełnosprawnych określiło swoje życie seksualne jako bardzo dobre, 38 proc. jako niezłe, natomiast 50 proc. badanych podało, że partner całkowicie akceptuje jego schorzenie.
Akceptacja upośledzenia partnera ma kluczowe znaczenie w powodzeniu związku. Jeżeli więź emocjonalna, łącząca partnerów, jest silna, nie będzie z tym trudności. Seksuolodzy twierdzą nawet, że zabiegi, polegające na odpowiednim ułożeniu partnera, mogą bardziej zbliżyć do siebie kochające się osoby. Niepełnosprawność może także spowodować pojawienie się punktów erogennych w miejscach – wydawałoby się – zupełnie niezwiązanych z doznaniami erotycznymi, np. na skutek przemieszczenia się połączeń nerwowych w wyniku urazu. Odkrywanie takich miejsc na ciele partnera może stać się dodatkową atrakcją we współżyciu.
Pomocne mogą być gadżety erotyczne, zwłaszcza kiedy nie ma możliwości odbycia tradycyjnego stosunku. Wyobraźnia partnerów może także podpowiadać metody tzw. białego seksu, które mogą zostać zastosowane przy określonym rodzaju niepełnosprawności. Natomiast jeżeli możliwe jest odbycie normalnego stosunku, wszystko jest kwestią przełamania oporów i wybrania najdogodniejszej dla niepełnosprawnego pozycji.
Jak pokonywać kłopoty
Różne rodzaje upośledzeń ruchowych mogą sprawiać różne dolegliwości. Dlatego na intymne chwile we dwoje należy wybrać czas dobrego samopoczucia fizycznego niepełnosprawnego partnera. Jednak niektóre dolegliwości mogą być trwałe, np. po uszkodzeniu rdzenia kręgowego – słabość mięśni, paraliż, skurcze, przy stwardnieniu rozsianym – bolesność stawów, zanik mięśni, itp. Dolegliwości mogą się przenosić także na narządy płciowe, np. bolesność pochwy podczas penetracji, bóle podbrzusza. Wówczas należy dobrać takie techniki, które nie będą narażać osoby chorej na dodatkowy ból, bo przecież seks ma jej sprawić przyjemność. Jeżeli np. kobieta musi być cały czas cewnikowana, konieczne jest zabezpieczenie cewnika przed uszkodzeniem, które mogłoby doprowadzić do bolesnego i niebezpiecznego okaleczenia. Z kolei jeżeli partner szybko się męczy, należy zastosować pozycję, która nie wymaga od niego wysiłku.
Osoby o zaburzonej kontroli wypróżnień powinny zadbać o ich regularność, aby zapobiec niemiłym niespodziankom podczas stosunku.
Autor: Katarzyna Zgorzelska, w konsultacji ze Sklep-Intymny.pl
